Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

ούτε την καληνύχτα σου δεν έχω απόψε..αυτήν την γλυκιά ηχώ που με σκέπαζε τα βράδια μακριά σου..

η "καλημέρα" και η "καληνύχτα" σου ήταν ζωτικής σημασία για μένα..η ζωή μου θα άρχιζε και θα τελείωνε με τις δυο αυτές σου λέξεις..βλέπεις..η ζωή μου ήσουν εσύ..

τώρα που έφυγες και με άφησες σεντούκι γεμάτο αναμνήσεις θάφτηκα πίσω στους σκοτεινούς αποθηκευτικούς σου χώρους..

δεν με πειράζει..εσύ να είσαι καλά..

άλλη εποχή ξεκινήσαμε..καλοκαίρι..το σώμα ζεστό..οι γεύσεις δροσερές..
τώρα..;που δεν θα έχω αποκτήσει χειμωνιάτικες στιγμές μαζί σου..αν και της ονειρεύτηκα..κουλουριασμένοι κι οι δυο στο κρεβάτι..
τώρα; τι θα κάνω..

..κλαίω κλαίω..κάποια στιγμή δεν θα έχω δάκρυα πια..
φωνάζω φωνάζω..κάποια στιγμή δεν θα βγαίνει ήχος από εκεί..

θα έρθει κι η σειρά μου όμως που θα ακουμπήσω αυτό το πόμολο που τώρα καίει ακόμα..και δεν θέλω να πληγωθώ άλλο..ούτε να μου μείνει κάποιο σημάδι..

(εφούλα όλο δικό σου..)

1 σχόλιο:

efie είπε...

gia prwi den eklapsa shmera...mexri pou to diavasa...d peirazei ta dakria einai litrwsi...gi auto tha " paw pisw loipon sth mama mou sth kamara mou th paidiki mipws vrw to xruso prigkipa mou pou ton epsaxnw edw kai mia zwi.."

http://www.youtube.com/watch?v=WbhrrhpLVIM&feature=related