Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

exit...

12 και 07
 
κακή διάθεση , αυπνία, κακή διατροφή, κούραση..
 
ξανά χάθηκα στον φαύλο κύκλο μου..
αλλά το παλεύω γιατί δεν είμαι το ίδιο άτομο
 
υπάρχει μια καινούρια οπτική των πραγμάτων που εξερευνώ
μια πιο ρομαντική, αληθινή και τολμηρή διάθεση νομίζω..
 
είμαι τριάντα και επτά μηνών..
 
και νιώθω κολλημένη στα 22 που νόμιζα ότι ο χρόνος είναι άπειρος, η αντοχή μου τεράστια και η επιμονή μου αρετή..
 
παρόλο που βράδια σαν και αυτά με βρίσκουν να πολεμάω με τις απουσίες,
φέτος κέρδισα πολλές παρουσίες
 
οι δαίμονες αγγλόφωνοι πια μεν, αλλά γεμάτοι ευγένεια και ανεκτικότητα..
 
έκλεισα πολλές πόρτες ναι..
μα άνοιξα την καλύτερη νομίζω..
 
 
 

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

απλά..

η ευτυχία είπα βρίσκεται στην απλότητα των στιγμών..και στην απλότητα των λέξεων συμπληρώνω..

και τα γλειφυτζούρια από τους πλανώδιους γλυκαίνουν τους κάλυκες της γλώσσας ..
μα αυτά που νιώθουμε είναι απλά..μια καλημέρα και μια καληνύχτα..
ανοίγει η ψυχή και ο άλλος την ρουφάει σαν κοκαίνη..
μαζί πια..

πόσο πιο απλό από αυτό..

η αλήθεια να αιωρείται στην διάστασή μας..

το κάθε κύτταρο έτοιμο να δεχτεί το φως του..

μαζί πια..

πόσο πιο απλό από αυτό..

κι όλα όσα φάνταζαν τρομαχτικά..
στην απλότητα
τρεκλίζουν..

το παραμυθάκι μου γράφει το τέλος του..

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

...

άνθισαν όλοι οι κήποι της ψυχής μου και εγώ ξαπλωμένη στο γρασίδι τρέφομαι με την ζεστασιά του ήλιου..
αλήθεια..πόσο καιρός πέρασε που ένιωσα έτσι ζωντανή?
ούτε που θυμάμαι..
οι φλέβες να συρρικνώνονται και να μεγενθύνονται, να ακούω τον παλμό μου, η φλεγόμενη μπαλίτσα να χορεύει στο ακίνητο κορμί..

και οι σκέψεις να φεύγουν από μένα..οι εικόνες να μπερδεύονται, τα λόγια να ταξιδεύουν..και εγώ να αιωρούμαι γύρω από σένα..

είμαι τυχερή..είμαι ευλογημένη..



Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

...

Φοβαμαι..φοβαμαι πολυ..
Η αληθεια ειναι δυνατη..η αληθεια μου,μου τρυπα τα κοκκαλα..
Κ η αληθεια ειναι οτι φοβαμαι να πω την αληθεια..
Κ ποια απο ολες τελικα να κρατησω? 
Γιατι τις εχω για πετρες για να χτιζω τους απροσιτους τοιχους ..
Μα πονω ..
Πονω 

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

....

Manolia, are you having fun at all here?

Ήταν μια αναπάντεχη ερώτηση..Από αυτές που αποφεύγεις όπως ο διάολος το λιβάνι..επικράτησε σιωπή..είπαμε καληνύχτα και βρέθηκα στο δωμάτιο ξανά..μόνη..

Και βγήκε ο γαμημενος ο λυγμός έτσι αναπαντεχα όπως η ερώτηση..
Με γύρισε πίσω..Κάτι μήνες πίσω που μου είχαν ξανακάνει αυτήν την ερώτηση Κ τους είχα απαντήσει έτσι έχω μαθει..

Ναι..η ζωή σε πάει κ εσύ δούλος της ακολουθείς γιατί ακόμα δεν ήρθε η ώρα..Κ στον κύκλο σου να περιστρέφεσαι ο φτωχός γιατί ξέρεις ότι ποτέ δεν θα ρθει..

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Αναμονη...

Μα πως αναρωτιεμαι αφησα τις αλυσιδες να σαπισουν στα ποδια..νομιζα οτι ημουν ελευθερο πουλι που πετουσα πανω απο ολους..ειχα το πλεονεκτημα να κοιτω και να βλεπω..μεσα μου..μεσα σου..
Πως αφησα λοιπον τα αορατα δεσμα να μου τρυπησουν το κορμι..

Φοβιες..

Θα ελευθερωθω ποτε? Θα πεταξω προς τον ηλιο κι εγω σαν εκεινο το αμουστακο αγορι που τα 'χασε ολα?

Αυτη η αορατη σκια σαν ναυτικο σκοινι που σε τραβα προς τα πισω ενω ολα σου λενε προχωρα..

Ελευθερια? Ποτε στα αληθεια θα ερθεις?

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Αναμονη..

Αυτη η σιωπη να ανεβαινει στην ραχοκοκαλια και να σε ανατριχιαζει ..
Να στεκεσαι στο παραθυρο βλεποντας την ομιχλη και να προσπαθεις να διακρινεις την βροχη..το κιτρινο φως θαμπο πιστο στο ποστο του κι αποψε..
Κ η σιωπη να σε τρυπα κι αλλη μια φορα ..
Γιατι ν'αναρωτιεσαι?
Η εξοδος κινδυνου κολλησε κ δεν ανοιγει,δεν οδηγει πουθενα..ειναι λες κ δεν σ'αφηνει να την περασεις μοναχη..

Σε εσενα λοιπον που περιμενεις..σε εσενα...