Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

home sweet home..

μου λείπει η Ουαλία..

ένιωσα μέρος ενός άγνωστου τόπου..

μπόρεσα να χαράξω αναμνήσεις βαθιά μέσα μου..

δεν είμαι ίδια πια...

μου λείπει η ακτή..

μου λείπουν τα πάρκα..

ένιωθα ενεργή..

δεν θα την ξεχάσω ποτέ..

χώρεσα όσα μπόρεσα στο μικρό κορμί μου και βρέθηκα εδώ..

σε άλλο τόπο..

και τελικά;

ζω το εδώ και το τώρα; 




Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2019

σιωπή..



Δεν γράφω πια λες και έλυσα τα μυστήρια της ζωής μου..


η σιωπή μου όμως δεν με πονά..

μπορεί και να μεγάλωσα και να τα βλέπω όλα αλλιώς..

μα πιο πολύ φοβάμαι ότι δεν σκέφτομαι τόσο πια και δεν αναρωτιέμαι για τον κόσμο..

μα ο κόσμος με ενδιαφέρει και αποτελώ μέρος του..

καλή χρονιά.. 

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

machine

Ο κοσμος σε θελει ρομποτ.. να σηκωθεις απο το πρωι και να εισαι προγραμματισμενος , αποδοτικος..

καμια φορα νιωθω οτι η καρδια μου προσπαθει να αντεξει πιο πολλα απο οσα της αναλογουν.. και μετα απλα θελω να κλεινομαι στο κλουβι μου για να μην μπαινω στον κοπο της επιλυσης προβληματος..

ειμαι κοντα στο τελος αλλα τωρα θελω αλλα..

θελω να φυγω , θελω να κανω κατι που να με τεμπελιασει.. θελω την ευκολια , θελω να τα εχω ολα στρωμενα ..

μου εχει λειψει η δημιουργια..

τωρα δεν δημιουργω..

τωρα απλα "τρεχω" το κυριακατικο προγραμμα μου..

κ αυριο την δευτερα..θα "τρεξω" αλλο...


Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

φοβάμαι..

νομίζεις ότι η ζωή κρατά για πάντα..

νομίζεις ότι δεν θα χτυπήσει εκείνο το τηλέφωνο για εκείνη την είδηση που σε γονατίζει..

και φοβάμαι..

όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ φοβάμαι εκείνο το τηλέφωνο..το υποθετικό..
χρονικά και χωρικά..

άραγε πότε θα χτυπήσει?τι είδηση θα μεταφερθεί?
εγώ που θα είμαι? ποιον θα αφορά αυτήν την φορά?

η ζωή δεν κρατά για πάντα..
δεν είμαστε αθάνατοι..

είμαστε τρωτοί και εύθραστοι..

και φοβάμαι..

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

μοναξιά..

η μοναξιά ..

την ακούω στο παράθυρό μου ..σταγόνα την σταγόνα..και που κ που ένα δίκυκλο να σπάει την σιωπή της.

μπαίνει αργά από το παράθυρο του μπάνιου και με τυφλώνει..

είναι βαριά για να με κάνει να σηκωθώ να κλείσω την πόρτα..

μπαίνει από την διάφανη κουρτίνα.

η μοναξιά με φέρνει εδώ να κάθομαι να παίζω με τις λέξεις..

η μοναξιά..

η μοναξιά με κάνει να κλείνω τα μάτια για ώρα και να προσπαθώ να χαθώ στα μονοπάτια του μυαλού μου..

η μοναξιά με κάνει να αναρωτηθώ αν η ζωή που ζω είναι αυτή που ονειρεύτηκα ή 
κάνω τα ίδια λάθη ξανά..

η μοναξιά με βουλιάζει στον φαύλο κύκλο της ..
μία με βουτά στο βυθό, μια στην επιφάνεια..

και το στομάχι μου το νιώθω ανακατεμένο απόψε..

υπάρχει πολύ ζωή έξω και εγώ νιώθω το τίποτα που το τρώει το σήμερα..

η μοναξιά με κάνει να σιχαίνομαι την επιβίωσή μου..

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

ταξίδι..

ένα ωραίο πρωί απλά σηκώνεσαι και όλο το σύμπαν συνωμοτεί ώστε η μέρα αυτή,  να είναι η δική σου μέρα..

πλένεσαι, ντύνεσαι, πίνεις το καφέ σου και περιμένεις πως κ πως να πας στη συναυλία..

και στην άλλη μεριά του ωκεανού , ένα χέρι έχει αποφασίσει να πατήσει το κουμπί για να εκμηδενίσει τις χωροχρονικές διαστάσεις.

γιατί εκεί ψηλά, κάποιο θείο άγγιγμα αποφάσισε ότι αυτές οι δύο ψυχές έχουν πολλά να πουν και να μοιραστούν..

κ κάπως έτσι λοιπόν..μαζεύτηκαν όλα τα κομματάκια ένα ένα και άρχισαν να μπαίνουν στην σωστή θέση..για να σχηματιστεί ολοκληρωμένη εικόνα..

κανείς δεν ξέρει αν θα είναι η σωστή ή λανθασμένη..

άλλωστε..το ταξίδι μετράει..

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

exit...

12 και 07
 
κακή διάθεση , αυπνία, κακή διατροφή, κούραση..
 
ξανά χάθηκα στον φαύλο κύκλο μου..
αλλά το παλεύω γιατί δεν είμαι το ίδιο άτομο
 
υπάρχει μια καινούρια οπτική των πραγμάτων που εξερευνώ
μια πιο ρομαντική, αληθινή και τολμηρή διάθεση νομίζω..
 
είμαι τριάντα και επτά μηνών..
 
και νιώθω κολλημένη στα 22 που νόμιζα ότι ο χρόνος είναι άπειρος, η αντοχή μου τεράστια και η επιμονή μου αρετή..
 
παρόλο που βράδια σαν και αυτά με βρίσκουν να πολεμάω με τις απουσίες,
φέτος κέρδισα πολλές παρουσίες
 
οι δαίμονες αγγλόφωνοι πια μεν, αλλά γεμάτοι ευγένεια και ανεκτικότητα..
 
έκλεισα πολλές πόρτες ναι..
μα άνοιξα την καλύτερη νομίζω..