...

όνειρο..

όνειρο ήταν..

χώθηκε βιαστικά στην ροή του χρόνου μου..βίαια έσπασε τα δεσμά και με χαστούκισε..

κάπως έτσι είναι η ζωή..

κάπως έτσι ψιθυρίζω είναι το να νιώθεις ζωντανός..παρατηρείς το αίμα που πέφτει από τις πληγές σου και σαν σκυλί το γλείφεις..ένας ακόμη φαύλος κύκλος μονολογείς..

κάπου στη σκοτεινή γωνίτσα μου υπάρχει η μικρή δέσμη φωτός..μένει μόνο να την ακολουθήσω..

δεν είμαι έτοιμη ακόμα..

φοβάμαι..φοβάμαι ό,τι δεν ζω..

φοβάμαι..

..

και έτσι πέρασαν οι μέρες..και κάπως έτσι θα περνάνε..
σιωπή.. θέλω κρυμμένα πίσω από οθόνες..λόγια που ποτέ δεν φτάνουν στα αυτιά..σκέψεις που δεν τολμούν να φύγουν από τα κορμιά..χιλιόμετρα που ποτέ δεν λιγοστεύουν..
έτσι λοιπόν..

καλή καληνύχτα..

...

Θυμώνω..θυμώνω με αυτά που δεν ξέρω..αυτό το άγνωστο που με ξυπνά κάθε πρωί και μου γελά..αυτή η σκιά που με έχει βάψει μαύρη..αυτό το χαλί κάτω από τα πόδια που χορεύει..
και σε αυτήν την κινούμενη άμμο που πατάω θυμώνω ακόμα πιο πολύ γιατί καταβάθος ξέρω ότι απολαμβάνω αυτό το βύθισμα..

θυμώνω λοιπόν..θυμώνω με τον καιρό, με εσένα, με εκείνες, με αυτούς..τους ηλίθιους εαυτούς..με τα κτίρια, τα τσιμέντα, τους οδηγούς και τα τρένα..θυμώνω και εκεί που θέλω να σταθώ στην μέση του δρόμου να πετάξω όλα τα άχρηστα αντικείμενα από πάνω μου και να αρχίσω να φωνάζω..
θυμώνω ακόμα πιο πολύ γιατί σωπαίνω..τα κουβαλάω όλα σιωπηλά και πληγώνουν τα άκρα μου..

θυμώνω λοιπόν..θυμώνω..

www.youtube.com/watch?v=bd2B6SjMh_w

repeat..

ξεσκόνισα χθες κρυμμένα θησαυροφυλάκια και ανάμεσά τους, πολλές φορές διπλωμένο, ένα κομμάτι από γυαλιστερό χαρτί..χωρίς ημερομηνία και κάτι να θυμίζει το μέρος, την ώρα..

" κι αν δεν μπορείς να πολεμήσεις την ζωή σου καλείσαι από τις στιγμές να σταθείς σαν καλός στρατιώτης υπέρ τους και σαν καλός ηθοποιός να υποδυθείς τον ρόλο του γελαστού υποκειμένου σε έναν κόσμο με θεμέλια κούφια και ηλιοβασιλέματα από τέμπερες..
........................................................
τα φώτα του δρόμου πάντα σε έλκυαν..
φώναζαν έλα..
αλλά εσύ..με πόδια δεμένα παρέμενες κολλημένη στο εδώ σου και τρεφόσουν με ανεκπλήρωτα όνειρα και έρωτες.."

www.youtube.com/watch?v=1mbKjV5OChA

τότε..

κι από δυο απομακρυσμένα βλέμματα 
βρεθήκαμε στη μια ανάσα..

κι από δύο κρύα ξένα σώματα 
γίναμε ενωμένα..

κι από δύο σιωπηλά χείλη
γίναμε υγρά..

μέσα μου..μέσα σου..

γιατί το τίποτα υπήρχε 
και βρεθήκαμε στο κάτι..

τότε..

τότε..

όχι σήμερα..

όχι πια..

www.youtube.com/watch?v=7VM7eXUK8MM

stuck..

και μέσα σε έναν άγνωστο χώρο το κατακάθι φύτρωσε πάλι..με μουσικές, χαρές και τραγούδια..

ήθελα να αιωρηθώ αλλά δεν μπόρεσα..

ένιωσα το σώμα μου κουφάρι τυλιγμένο σφιχτά μέσα σε διάφανη ζελατίνη να ασφυκτιά..
να μπορώ να βλέπω τι γίνεται γύρω μου αλλά να μην μπορώ να κουνηθώ..να νιώθω την πίεσή της σε όλα τα μέρη του κορμιού μου,στο πρόσωπό μου..να μην βγαίνει φωνή..να μην φεύγει η εκπνοή..απλά να την καταπίνω..

κολλημένη ανυπόφορα πάνω μου να μην μπορώ ούτε καν να ονειρευτώ.. 

κάπως έτσι πρέπει να είναι οι φόβοι μας..ένα διάφανο,εύκαμπτο, πλαστικό υλικό που εφάπτεται και προσαρμόζεται τέλεια πάνω μας..
παίρνουν την μορφή μας, ενστερνίζονται τα χαρακτηριστικά μας, προσκολλούνται στο δέρμα μας κάνοντάς το δικό τους..

και τελικά τι μορφή αποκτούμε εμείς;τι γινόμαστε; 

το τέρας που φοβόμαστε;..

www.youtube.com/watch?v=31irQk0ll8Y

a lift..

www.youtube.com/watch?v=WhpjruHV4v4

κάτι άλλαξε..ο ήλιος καίει το δέρμα..τα μάτια τυφλώνονται..η ψυχή ζεσταίνεται (ίσως)..

κάτι άλλαξε..το νιώθω (είπε)..παρόλο που η ροή του χρόνου παραμένει αμετάβλητη..

το νιώθω (είπε) στον κορμό μου..άνοιξα το στήθος για να μπει περισσότερο φως..τα χέρια μάκρυναν..άνοιξαν κι αυτά..έγειρα προς τα πίσω ώστε το κεφάλι να μπορεί να χαρεί τον ήλιο περισσότερο..

δεν με νοιάζει που όλα γύρω μου κινούνται (είπε) .. δεν με πειράζει που στέκω στο ίδιο σημείο..όλα αλλάζουν συνεχώς θέση χωρίς νόημα τις περισσότερες φορές..

δεν με νοιάζει που στέκω στο ίδιο σημείο πάντα..

οι αισθήσεις άνοιξαν (είπε) ..μπορώ να νιώσω πιο έντονα κάθε τι που με προσπερνά..ο αέρας έχει άλλη ορμή..το χώμα έχει άλλη υφή..το φως άλλη μυρωδιά..το νερό άλλη γεύση..

κάτι άλλαξε..

μα γιατί κανείς δεν με πιστεύει (είπε) ;