Αγάπη..

Που μπορείς να την βρεις;..και σε ποια μορφή;..και γιατί να είναι αυτός ο σκοπός στην ζωή μας; Να μας αγαπήσουν και να αγαπηθούμε.. Γιατί να είναι μια υποσυνείδητη επιθυμία, βιολογική ανάγκη και ίσως σωματική ικανοποίηση; Ή όλα τα παραπάνω είναι ίδια;
Από την στιγμή που γεννιόμαστε, αυτόματα μπαίνουμε στην αναζήτηση της..
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί στην απουσία της νιώθουμε κενοί;..και την αποζητάμε..Όπως επίσης γιατί πονάμε όταν μας την δίνουν λάθος άνθρωποι με λάθος τρόπο;..

Συμπεράσματα..

1. Η αγάπη έχει πολύ δύναμη και έχοντας την οι άνθρωποι αποκτούν κι αυτοί δύναμη..Γι' αυτό μάλλον την κυνηγάμε..Για να νιώθουμε δυνατοί..
2. Η αγάπη είναι αυταπάτη..Επομένως οι άνθρωποι που νομίζουν ότι αγαπούν ή τους αγαπούν ζουν σε μια αυτάπάτη..Κ έτσι νομίζουν ότι είναι ευτυχισμένοι..
3. Η αγάπη είναι καταφύγιο..Εκεί κρύβεσαι από τους φόβους, τις αμφιβολίες, την απόρριψη..Επομένως νιώθουμε προστασία..
4. Η αγάπη είναι κλουβί..Γίνεσαι φυλακισμένος κάποιου που επέλεξες και επέλεξε.. και ζεις εκεί γιατί έτσι ορίζουν οι κανόνες.. αλλά και οι περιστάσεις..
5. Η αγάπη είναι υποκειμενική..Κανείς δεν ξέρει ποτέ αν έχει αγαπήσει αρκετά ή ελάχιστα..Επομένως ο καθένας αγαπάει με τον τρόπο του..
6. Η αγάπη δεν είναι μετρήσιμη..Κανείς δεν ξέρει αν αγαπάει πολύ ή λίγο..Απλά αγαπάει..
7. Η αγάπη προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου που επιλέγουμε να αγαπήσουμε..Επομένως εξατομικεύεται για να μην απογοητεύσουμε κανέναν..
8. Η αγάπη είναι ένα απρόσμενο ταξίδι..Ξεκινάς από νωρίς, πολύ καλά οργανωμένος, για να μην βρεις κίνηση..Στην πορεία όμως συναντάς πολλά φανάρια που είναι κόκκινα..ο δρόμος έχει λακκούβες και ξαφνικά διαπιστώνεις ότι δεν έχεις άδεια οδήγησης!..
   

Aυτά νομίζω για σήμερα..
Υ.Γ. Θυμήθηκα το " Η αγάπη ορμάει μπροστά" του Αγγελάκα)

Η επανάληψη μητέρα της μαθήσεως..

Εδώ και κάμποσο καιρό έχω πιάσει τον εαυτό μου να ζει, να αισθάνεται, να υπάρχει για τα ίδια πράγματα..
Είναι περίεργο συναίσθημα, όταν συνειδητοποιείς ότι για πολύ καιρό μένεις στάσιμη.. Έτσι συνηθίζεις την καθημερινότητά σου και δεν αναζητάς τίποτα άλλο. Δεν είσαι ικανοποιημένη βέβαια, αλλά δεν έχεις κανένα κίνητρο να αλλάξεις τρόπο ζωής..
Είναι τραγικό!..Ξυπνάς κάθε πρωί, έχοντας όλη την καλή διάθεση να αλλάξεις τον κόσμο και απλά ο κόσμος δεν είναι διαθέσιμος για σένα..

Το επόμενο το αφιερώνω στην Βάγια..

Έτσι, καθισμένη, πάλι στο στενό μου δωμάτιο, ζω πάλι την ίδια μονοτονία που τόσο αγαπώ..
Κάθε μέρα, τα πράγματα θα είναι ίδια και θα φαντάζουν ακόμα πιο ίδια όταν θα ξαπλώνω στο κρεββάτι κάθε βράδυ για να κοιμηθώ..
Έτσι..
Έτσι, θα κυλάει η ζωή μου..Δεν έχω τίποτα να περιμένω μάλλον..
Έτσι..
Η ίδια μονοτονία που τόσο αγαπώ..

5.03.08

Η κλήση σας είναι σε αναμονή..

Ένα αεράκι θα φυσήξει στην Αθήνα
θα ταξιδέψουμε ξανά σ' εκείνα
με μια ανάγκη σα μεγάλη πείνα
για τη χαμένη μας ισχύ

Ένα αεράκι θα μας φέρει κάτι
που 'χουμε κρύψει κάτω απ' το κρεβάτι
αφού μοιράσαμε με το κομμάτι
ό,τι μπορεί κι ανησυχεί

Ένα αεράκι
σε σκόρπια φύλλα και ζωές
θα δώσει λύση...
από ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι
που κάποιος ξέχασε να κλείσει

Ένα αεράκι ξαφνική ανάσα θα 'ρθει
και θα αλλάξει τις γραμμές του χάρτη
ένας Γενάρης αγκαλιά στο Μάρτη
κι εμείς θα ψάχνουμε παλτό

Ένα αεράκι θα μας πει την ιστορία
σα μια μεγάλη και τυχαία συγκυρία
κι εμείς θα μπούμε τη μεγάλη τιμωρία
γιατί δεν έχουμε εαυτό...

Στίχοι:Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική:Θέμης Καραμουρατίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου

Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό..Αλλά είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που περιμένουν ένα αεράκι ή έστω λίγο φως να μπει από το τόσο δα μικρό παραθυράκι που -σκόπιμα ίσως- ξέχασαν να κλείσουν..

Mr Fronto..

Αυτός είναι ο μπόμπιράς μου..Τον λένε Φρόντο, είναι 40 ημερών και είναι πανέμορφος..

Διακοπές..

Τρίτη 22 Απριλίου

‘Εχω μέρες να γράψω..Δεν είχα το χρόνο..Τώρα είμαι στο κρεββάτι μου στο χωριό..Κατέβηκα για Πάσχα..

Ο λόγος που δεν είχα χρόνο ήταν 5 ψυχούλες νεογέννητες που κάποιος ανεύθυνος τις άφησε σε μια σακούλα στην τύχη τους..Κ βρέθηκαν στα χέρια μου με δική μου πρωτοβουλία γιατί πίστεψα ότι είχαν το δικαίωμα να ζήσουν και ίσως μπορούσα να τις βοηθήσω στο ελάχιστο..

Έφτασα χθες το πρωί Κρήτη..Πήγα αμέσως στην κτηνίατρο..Μου έδωσε ελπίδες ότι θα ζήσουν..Μέχρι να φτάσω στο χωριό μου, είχα μία απώλεια..Ήταν πολύ αδύναμο, το ξέρω, δεν είχε μεγαλώσει καθόλου αλλά νόμιζα ότι μπορούσε να τα καταφέρει..Σήμερα το πρωί καθώς πήγαινα να τα ταίσω διαπίστωσα ότι και ένα άλλο είχε πεθάνει..Το πιο ζωηρό μάλιστα..Πήρα αμέσως τηλέφωνο την κτηνίατρο..Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά..

Σήμερα λογικά(δεν ξέρω την ακριβή ημέρα γεννήσεως) συμπληρώνουν 2 εβδομάδες ζωής..

Απλά..Αναρωτιέμαι..Με ποιο δικαίωμα έβαλε 5 νεογέννητα κουτάβια σε μια σακούλα και τα πέταξε στο δασάκι στα ΤΕΙ..Κακία λέγεται; Ανευθυνότητα; Ελάχιστη μόρφωση; Απανθρωπιά; Πώς ονομάζεται αυτή η κίνηση; Τα ζώα δεν έχουν ψυχή; Δεν καταλαβαίνουν;Τι;Τι;

Τα έχω με όλους όσους ενώ δεν έχουν την διάθεση, τον χρόνο, την ενημερότητα για τις ευθύνες των σκυλιών( και όλων των ζώων) παίρνουν ένα, έτσι για να λένε ότι έχουν ένα κατοικίδιο..Τα έχω με όλους όσους ενώ το θηλυκό σκυλί τους μένει συνέχεια έγκυος προτιμούν να πετάνε τα κουταβάκια από το να της κάνουν στείρωση..Δεν συζητώ καν το ενδεχόμενο να προσέχουν τις γόνιμες μέρες της και να φροντίζουν να την κρατάνε σπίτι..Τα έχω με τα κράτος που με την σειρά του αδιαφορεί πλήρως για την τύχη τους..Εδώ για άλλα ζητήματα ,ποιο σημαντικά ίσως, είναι άχρηστο , τα αδέσποτα θα βοηθούσε; Πήρα τηλέφωνο στην Μέριμνα Πατρών, μιας και είναι φιλοζωϊκή οργάνωση..Να γελάσω πάλι; Ή να βάλω τα κλάματα; «Κοπελιά δεν μπορούμε να τα αναλάβουμε, γιατί είναι πολύ μικρά και χρειάζονται ειδική φροντίδα.Εμείς εδώ κλείνουμε στις τρεις..Ποιος θα τα φροντίζει μετά; Φέρτα εσύ αν θες, αλλά δεν νομίζω να ζήσουν.» Ουδέν σχόλιον..

Είμαστε γελοίοι εμείς οι άνθρωποι (= ανώτερα θηλαστικά ζώα με νόηση και έναρθρο λόγο, λογικά και κοινωνικά)..Κοιτάμε πως θα αποφύγουμε τυχόν ευθύνες ( οι υποχρεώσεις που έχει κάποιος να λογοδοτήσει για τις πράξεις του//το σύνολο των συνεπειών σε βάρος κάποιου για την παραβίαση ηθικής αρχής) με τον πιο γρήγορο και ανώδυνο τρόπο για εμάς..

Ελπίζω όταν επιστρέψω Πάτρα να έχω τρία μέσα στο καλάθι, στο οποίο τα έφερα(να ευχαριστήσω την Λαμπρινή που μου το δάνεισε..).

Πέμπτη 24 Απριλίου

Είχα άλλη μια απώλεια και περιμένω την τέταρτη..Νιώθω άχρηστη..Τόση ταλαιπωρία και γι’ αυτά αλλά και για μένα και τελικά να μου πεθάνουν;Ειρωνία..Δεν ήξερα που να τα δώσω.. Μάλλον, με διευκόλυναν..

Μέσα σε όλα αυτά,μαθαίνω ότι πέθανε και ο Τζουζέπε..Αναρωτιέσαι μετά..Αξίζει να στεναχωρηθώ για κουτάβια από την στιγμή που χάνονται νέοι άνθρωποι στην άσφαλτο; Περίεργες διακοπές..

Δευτέρα 28 Απριλίου

Έμεινε μοναχούλης ο μπόμπιρας..Φρόντο θα τον βγάλω!Αν τα καταφέρει τελικά..Τον έχω στην αγκαλιά μου όλη μέρα..Τον καλόμαθα!..Ας είναι όμως..Είναι πανέμορφος..

Βγήκα χθες..Αγνώριστος ο τόπος μου..Πολλά έχουν αλλάξει βέβαια, αλλά κανείς δεν το παραδέχεται..Τέλος πάντων..Σκεφτόμουν τόσα πολλά να γράψω χθες το βράδυ αλλά τα ξέχασα!..Αυτά υποθέτω..

Σάββατο 3 Μαΐου

Ξημερώματα..Δεν με παίρνει ο ύπνος αν και είμαι πολύ κουρασμένη..Φεύγω σήμερα..Πως πέρασαν οι μέρες δεν το κατάλαβα!Δεν ξεκουράστηκα καθόλου..Σκέφτομαι ότι όταν θα φτάσω Πάτρα οι δουλειές που έχω να κάνω είναι ατελείωτες..Δεν διάβασα και καθόλου..Τέλεια!

Πέρα από όλα αυτά, νιώθω μια θλίψη..Είναι η ίδια που αισθάνομαι κάθε φορά που φεύγω..Είναι το συναίσθημα που με αγχώνει ότι γυρίζω πάλι στα ίδια..Στην ρουτίνα μου, όπου ο χρόνος κυλά χωρίς να τον εκμεταλεύομαι και περνά χωρίς να με αγγίζει και να τον χαίρομαι..Σκέφτομαι μακροπρόθεσμα ενώ προσπαθώ να βρω αδιέξοδο στο τώρα..Και με πληγώνει που ζω ξέροντας ,ότι το τώρα μου είναι ανιαρό και ότι ψάχνω το αύριο απελπισμένα μπας και είναι καλύτερο..Μια ζωή κυνηγός δηλαδή..Κυνηγός, που όμως φοβάται να βρει το θήραμά του..

Αυτά για σήμερα..Καλή αντάμωση στην Πάτρα..

Σήμερα...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
δανεική παρουσία
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία

όπου είσαι πηγαίνω
δίχως λόγο να πάω
με τους φίλους σου βγαίνω

επαφή να κρατάω

Κάποιες μέρες ακούω
στη σιωπή τη φωνή σου
πάνε μέρες που λείπεις
κι είμαι ακόμα μαζί σου

σε ρωτάω τι έχεις
και σου λέω καλημέρα
σ΄αγαπάω μην τρέχεις
είσ΄ακόμα εδώ πέρα

Προσπαθώ να ξεχάσω
όμως κάτι συμβαίνει
ό,τι όμορφο πιάσω
να το δεις περιμένει

Σ΄ έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
σταθερή μου αξία
η ζωή μου σε τάξη
κι η καρδιά σ΄αταξία


Έχεις γίνει συνήθεια
και το μόνιμο θέμα
σου δανείζω αλήθεια
να πληρώνεις το ψέμα

Κάποιες νύχτες στους δρόμους
σε τρακάρω τυχαία
είν΄αμάξια οι μόνοι
και οι σχέσεις τροχαία

στα παλιά μας τα στέκια
όπως πάντα συχνάζω
είχα πει πως θ΄αλλάξω
κι όσο αλλάζω σου μοιάζω


Σ΄έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...
Σ΄έχω βρει και σε χάνω


Στίχοι:Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική:Θέμης Καραμουρατίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου


Απλά υπέροχο..

Γιατί;

Βαρέθηκα..Δεν αντέχεται η πραγματικότητά μου..Μέχρι πότε θα έχεις τα όνειρα στο πλάι σου;


Θυμάσαι;.." Όταν σκέφτεσαι κάτι συνέχεια αρχίζεις κ ζεις με αυτό, κ καταλήγεις στο τέλος να πιστέψεις ότι είναι πραγματικότητα..ενώ δεν είναι..έχεις όμως την δύναμη να παραδεχτείς ότι δεν είναι; "


Ας μου απαντήσει κάποιος..Η πραγματικότητα είναι αυτή που σε τρελαίνει ή η δίψα για το φανταστικό;


Έχω μια μικρή ζυγαριά στην καρδιά μου..Με πονάει γιατί το βάρος πάντα πέφτει από την μια πλευρά..Κ με κάνει να πιστεύω ότι τα πράγματα στην ζωή μου θα ακολουθούν αυτήν την πορεία..Έτσι και εγώ, για να μπορώ να προχωρώ αποφάσισα να ανοίξω μια τρυπούλα κρυφά..Μπροστά από την καρδιά..Κ το ονόμασα όνειρα....Με αυτά ζω..Αυτά αισθάνομαι όταν ακουμπώ την καρδιά μου..Αυτά βγαίνουν από εκεί..Αυτά έχω πρόχειρα όταν είναι να σκεφτώ..Αυτά είναι η Μανωλία..Και καμιά φορά μου αρέσει που είμαι έτσι..Κι όταν μου απαγόρευαν να έχω αυτήν την τρυπούλα,εγώ άνοιγα άλλη..Περνώντας τα χρόνια είδα το κορμί μου να έχει πολλές από δαύτες και ο καθένας θα μπορούσε να πιστέψει ότι κατάντησα κενή..Ναι, πράγματι έχω αισθανθεί πολλές φορές κενή..Αλλά αργότερα αποδείχτηκε ότι έχω πάντα μια προθυμία να γεμίζω αυτό το κενό..

Και σκέφτηκα έτσι, να εύχομαι η σημερινή μέρα να είναι καλύτερη από την προηγούμενη και χειρότερη από την επόμενη..