Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

ωριμότητα..την μισώ..

Κάπως έτσι δεν θες να είναι η ζωή σου..σε πλήκτρα μαύρα..να περνάνε από το δυαδικό σύστημα και να μετατρέπεσαι στην καλύτερη των περιπτώσεων σε ένα μηδενικό..τον άσσο των αφήνεις για τα χριστούγεννα..ξέρεις εσύ!για εκείνες τις δόλιες ευχές κάτω από το φωτεινό άστρο..Καμιά φορά πρέπει να αποφασίσεις τι δρόμο θα ακολουθήσεις..το όλα θα πάνε καλά και το όλα θα γίνουν όπως πρέπει δεν ισχύουν..πρέπει να ωριμάσεις επιτέλους!να πάρεις μια απόφαση και να μπορείς να υποστείς τις συνέπειές της..όποιες κι αν είναι αυτές..
το ξέρω γίνομαι κουραστική και αφόρητα πληκτική..
όμως...
η ευτυχία που όλοι περιμένουμε να 'ρθει έχει χάσει προπολού το τρένο..αλοίμονο σ' αυτόν που πιστεύει ότι την έχει βρει..
δεύτερο όμως..
όσο κακοί και εγωιστές μπορούμε να γίνουμε..πάντα δεν την αποζητάμε?δεν κάνουμε θυσίες γι' αυτήν?άρα είμαστε στις ράγες μιας αποπροσανατολισμένης διαδρομής..κι όμως προσπαθούμε..
συμπέρασμα..
κανένα..οι προκλήσεις υπάρχουν για να τις βιώνουμε..και οι στάμπες που μένουν στα ρούχα, στο δέρμα..τα αρώματα που μπερδέονται..όλες αυτές είναι οι δοκιμασίες που πρέπει να περάσεις?το θέμα είναι: γουστάρεις?

Δεν υπάρχουν σχόλια: