Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015

(ίσως) ριμέικ..

η καρδιά μου αδυνάτησε..έτσι μου είπε..απέβαλλε ό,τι άχρηστο την περιτριγύριζε και αποφάσισε να αφοσιωθεί στο εδώ και στο τώρα..
χαμογέλασα..τι άλλο θα ακούσω θεέ μου αναρωτήθηκα..μα αυτό που μου είχε πει πριν καιρό μου καρφώθηκε στον χαλασμένο μου νου..οι στιγμές περνάνε..ναι..αυτό το θυμάμαι και γι' αυτό παλεύω..να περνάνε ουσιαστικά..

πιο ήρεμη με βρίσκει η νέα χρονιά στην κωλόπολη.. 
διάλεξα ένα δρόμο και δεν θέλω να τον αλλάξω..

γιατί δεν θέλω να μαζεύω εκείνα τα ψίχουλα..


Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

I will be back...

κοιτούσα ανάμεσα από τις γρίλιες τον ήλιο..
 ήλιο με δόντια μου είπαν να τον λέω..

το σώμα ακίνητο, βαρύ, ασήκωτο..

όνειρο μάλλον είναι ψιθυρίζω..
όλα εκείνα που με κάνουν ανάπηρη 
είναι περισσότερα από αυτά που με κάνουν υγιή..
υγιή στο πνεύμα, στο σώμα και στο νου..

και παίζω με τις αλήθειες και τα ψέμματα όπως έπαιζαν το σημερινό πρωινό
οι ηλιαχτίδες με τις γρίλιες της σκουριασμένης μου πόρτας..

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

happy year...

κοιτούσα το εισιτήριο επιστροφής από την Πάτρα..

εισιτήριο επιστροφής από μία πόλη που άλλοτε την έλεγα δικιά μου..

και πού επιστρέφω αναρωτήθηκα..σε μία άλλη πόλη που δεν θυμίζει τίποτα από μένα πια..

και όλα τα λόγια που λέω αντηχούν στους τοίχους του τεράστιου σπιτιού (μου?)..και επιστρέφουν σε μένα πάλι..

μονολογεί το μανωλάκι τελευταία πολύ..

έθεσα πολλούς στόχους για το νέο έτος..
μα αυτός που με καίει περισσότερο είναι μέσα στην καρδιά μου..

να ξαναβρώ τον εαυτό μου και να παλέψω γι' αυτόν όπως έκανα κάποτε..

νομίζουμε πως οι στιγμές κρατούν αιώνια και αυτά που ποθούμε μπορούμε να τα έχουμε και αύριο κ μεθαύριο και μετά από καιρό..κ πολλές φορές αναβάλλουμε αυτά που έχουμε ανάγκη, που ονειρευόμαστε..
μα οι στιγμές περνάνε και μας αφήνουν πίσω τους..και φοβάμαι την ώρα που θα τις μαζεύω σαν ψίχουλα για να ψεύδομαι πως χόρτασα από την ζωή μου..


καλή χρονιά λοιπόν...

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014

τικ τακ...

τικ τακ..τικ τακ..
ο χρόνος πέρασε..ή θα περάσει?
σίγουρα..πάντοτε περνά?

τικ τακ..τικ τακ..
χορεύω στον ρυθμό του..ή χόρεψα?μπορεί και να χορέψω απόψε..

τικ τακ..τικ τακ..
κι αυτά που έζησα..που ζω..που θα ζήσω..

τικ τακ..τικ τακ..
πάντα στο τρελό  χορό του..μέσα στα ταξίδια του..μέσα του..μέσα μου..

τικ τακ..τικ τακ..
τρελοχρόνε φύγε..

έλα εσύ..καινούριε..

Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2014

...

μοναξιά και άγιος ο θεός ρε..γελάμε: χα χα χα
είμαστε όλοι μαζί στριμωγμένοι σε αυτόν τον πλανήτη και κανείς δεν συνυπάρχει, δεν συμβιώνει, δεν συμβάλει..

απλά καταλαμβάνει χώρο με την ηλίθια ανούσια ύπαρξή του..

γίνομαι σκληρή ε?
χέστηκα..

καλά σας Χριστούγεννα..
γεμίστε τις κοιλιές σας..

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014

καμ του αθενς μαϊ φρεντ, καμ...

μαλακίες..δουλειά..το λεωφορείο πάλι στις 7:35 στην στάση αλλιώς με τα πόδια μέχρι το τραμ..δείχνεις αγουροξυπνημένη την κάρτα σου..καλημέρα ρεεεεε φωνάζεις στον οδηγό αλλά αυτός χαμπάρι..
που χαμπάρι ρε? στην κωλόπολη?
dream town, η πόλη των ευκαιριών και μαλακίες..

ακούτε ρε?μαλακίες..γραμμένες παντού από την ηλιθιότητα που σας δέρνει..

πότε θα ξυπνήσετε ρε? πότε?

αυτή η πόλη σας σκοτώνει κάθε μέρα..

πνίγεστε στο καυσαέριο, στην μαυρίλα των πολυκατοικιών, στο πένθος της βιοπάλης..

και ακόμα εδώ μένετε...


μαζί και εγώ...



Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014

fly...

γελώ χαμογελώ γελάω..
κι αυτά που συνέβησαν κάποτε..
τώρα σαν ψέμματα στέκονται στους άδειους τοίχους;
αυτά κι αυτά κι τ'άλλα..
όλα όσα σε απαρτίζουν..σε μεταμορφώνουν, σε δυναμώνουν, σε πονούν..
αυτά τα ανώνυμα, τα επώνυμα, τα ψεύτικα..
οι ουτοπίες..οι ψευδαισθήσεις..
αυτά κι αυτές λοιπόν..

κάπου ή κάποτε θα 'ρθει η ελευθερία ξανά..
κ θα φύγω..