Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010

cheers darling..

www.youtube.com/watch?v=8rluU6BGpKw&NR=1

είναι βραδιές που σε γεμίζουν με ανεξήγητες δυνάμεις..ο αέρας που σε χτυπάει στο πρόσωπο είναι ελαφρύς..δροσερός..όλα εναρμονίζονται στους χτύπους της καρδιάς σου..το σύμπαν, σου ανοίγει την πόρτα που άλλοτε ήταν σφαλισμένη..όλα κινούνται όπως τα δάχτυλα του χεριού πάνω στο πιάνο..


όλα χορεύουν όπως το κρασί τις ώρες της ζύμωσής του..

πέρασε ένα καλοκαίρι που με βρήκε διασκορπισμένη από εδώ και από εκεί..μεταφορικά και κυριολεκτικά..

φέτος είπα να πάρω το κοφίνι μου..τον σουγιά..και να μαζέψω τα σταφύλια μου..τους καρπούς των παρατημένων ονείρων, των επώδυνων αναμνήσεων..την διαμελισμένη Μανωλία ως απόρροια της ακούσιας κακοποίησης..επέστρεψα πίσω στο χρόνο ενώ ουσιαστικά τα δευτερόλεπτα κυλούσαν..

τρύγησα το αμπέλι..έφτιαξα το μούστο..όλα αυτά με την εμπειρία χρόνων..με την καλή μου διάθεση να μεταμορφώνω τα ανούσια σε ουσιώδη..

τον έβαλα στο βαρελάκι του..δώρο από το πάθος μου να μην παύω να αναζητώ το φως στην σκοτεινιά..

και ήσυχα..έγινε η ζύμωσή του..χρονοβόρα διαδικασία..έπρεπε να δηλώνω συνεχώς παρούσα κι ας ήμουν απούσα..

όμως τελικά..

βρέθηκα να βάζω στο ποτήρι μου το χυμό του..ο ουρανίσκος μου να παραδίδεται παρθενικά στον οργασμό τούτης της συνεύρεσης..

είναι που στα 23 μου χρόνια νιώθω σαν να βρήκα το ελιξήριο της αιωνιότητάς μου..

είναι που αρχίζουν να ωριμάζουν μέσα μου κομμάτια ενός θυελλώδους πολέμου με τα στοιχειά της φύσης..τα βήματα γίνονται σταθερότερα και η κρυμμένη μου πραγματικότητα αποκτά υπόσταση..

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

surveying the winter..

ώρα..: 4:18

επιστροφή στην Αθήνα..
ξημερώνει κυριακή..αρχή μιας νέας εβδομάδας..συζήτηση με ένα φίλο μου για τα ερωτικά μας.."οι γέφυρες του Μάντισον" στο Σταρ..

ωραία υποδέχτηκα τον "χειμώνα"..

δεν θα κάνω απολογισμούς..ποιο το νόημα πάλι άλλωστε!?ήπια και στην υγειά του δρόμου που με περιμένει..χαλάω εγώ ποτέ χατίρι σε κανέναν?

είναι οι ίδιες σκέψεις που έχω βαρεθεί και να σκέφτομαι πλέον..είναι οι ίδιες σκέψεις που μπλογκάρουν το μυαλό και δεν το αφήνουν να πάει παρακάτω..

ζω δεν σημαίνει ότι βιώνω..και εγώ θέλω να βιώσω..και ίσως έτσι τελικά επιβιώσω..

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

memories..

μνήμες..

μαύρες κουκίδες σε θολά φόντα..

γυρνάς σελίδες χωρίς να είναι αριθμημένες..ούτε αρχή ούτε τέλος..κάπου στο ενδιάμεσο ψάχνεις να σε βρεις..

μνήμες..

ακόμα κ μαύρες κουκίδες σε λευκά τοπία..ακόμα κ άσπρες σε μαύρα αντίστοιχα..

σημάδια αιώνια..

μνήμες..

το borderline της ζωής σου..ανάμεσα σε δύο κόσμους..άλλοτε να φαντάζουν αληθινοί..και άλλοτε ψεύτικοι..

η λεπτή σου γραμμή ανάμεσα σε πραγματικότητες και ουτοπίες..

μνήμες..

χρονικά απροσδιόριστες..

τοπικά επώδυνες..

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

summertime...

www.youtube.com/watch?v=MqrFlOS669s

ένα όμορφο βράδυ περνάει απόψε..

η αφετηρία των θερινών διακοπών..με σκέψεις που θα μας πάνε παρέα στα πρώτα μπάνια εκτός Αθηνών..
Σέριφο λοιπόν...με τους φίλους που πάντα ήθελα να έχω..

με μυαλό που αν και απαρνιέμαι, ευχαριστώ τον Θεό, που το κουβαλάω..

με ένα κουβάρι σκέψεις..που δεν έχω σκοπό να ξεδιαλύνω..

ένα ακόμα καλοκαιράκι στο ιστορικό των μέχρι τώρα καλοκαιριών..

(αναρωτιέμαι γιατί εμείς οι άνθρωποι ψάχνουμε συνεχώς τους καθρέπτες μας στους γύρω..η ανάγκη μας για αποδοχή και αναγνώριση είναι μεγαλύτερη από την άρνηση ότι δεν χρειαζόμαστε τίποτα..)

δεν συνεχίζω άλλο..τα ρακόμελα δεν βοηθούν στην σκέψη..

καλό καλοκαίρι λοιπόν.. :)

Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010

not lost..just a survivor..

ποτέ δεν περίμενα να νιώσω τόσο εξοικειωμένη με την αλήθεια..να την πίνω σαν το γάλα από της μάνας μου τα στήθια..να είμαι μωρό πάλι..αθώο πλάσμα ευκολόπλαστο για τα μέτρα του κόσμου ετούτου..

είναι πολύ ωραίο να μπορείς να κοιτάς οποιονδήποτε καθρέπτη και να μπορείς να βλέπεις μέσα την ψυχή σου..

να!με κοιτώ..κάνω τα πρώτα μου βήματα πάλι..πλασματάκι από πλαστελίνη με ένα τεράστιο χαμόγελο..με δυο κουμπιά για μάτια..πλεξίδες στα μαλλιά..

όμορφο κοριτσάκι..

η ομορφιά συνώνυμη της αλήθειας..γιατί όταν ξέρεις την αλήθεια ο κόσμος γύρω σου γίνεται πιο όμορφος..

μου έρχεται να κλάψω..έχω ένα μπαλόνι μέσα μου έτοιμο να εκραγεί..ποτέ δεν ένιωσα πιο αληθινή..ποτέ δεν κοίταξα τόσο ψηλά στον ουρανό..θα έρθουν κ οι μέρες που θα τις περάσουμε ζώντας τες..

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

uniqueness

στις ζωές μας καμιά φορά πιστεύω πως ο αριθμός: 1 κυριαρχεί..

1 αναπνοή και 1 εκπνοή για να ζήσεις
1 μεγάλη κ αξέχαστη αγάπη
1 εραστής που θα θυμάσαι
1 φιλί που θα νοσταλγείς
1 χωρισμός που θα σε αλλάξει
1 απόφαση που θα καθορίσει την ζωή σου
1 απώλεια που θα στοιχήσει
1 πισωγύρισμα που θα μετανιώσεις

1 χρώμα που θα σου αρέσει
1 φαγητό που θα θυμίζει σπίτι
1 μαξιλάρι που θα σε βολεύει
1 τραγούδι για κάθε σου σκέψη
1 βιβλίο που λες σε όλους να διαβάσουν
1 ταινία που θα έχεις δει άπειρες φορές
1 μεθύσι που δεν θα θες να ξανακάνεις

1 οικογένεια που θα αγαπάς όσο και θα αντιπαθείς
1 μέρος που θα φυλάς τις αταξίες σου
1 κουτί που θα διατηρείς τις αναμνήσεις σου
1 μυστικό που δεν θα το μάθει κανείς
1 επιτυχία που θα είσαι πραγματικά περήφανος
1 τηλεφώνημα που δεν έγινε ποτέ
1 μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ

μπορεί να ισχύουν, μπορεί και όχι..

αυτή η μοναδικότητά τους είναι που τα κάνει τόσο σημαντικά..ευχάριστα ή δυσάρεστα..αυτό το ένα ή η μία φορά..ήταν που μας κάνει τα πρόσωπα που συστηνόμαστε στους γύρω μας..
αυτό το ένα ή η μία φορά ήταν ο λόγος που δεν θα υπάρξει δεύτερη..

ναι..μπορεί καμιά φορά να μην γουστάρουμε να μάθουμε μέσα από μία κατάσταση..
μπορεί να μισούμε αυτό το 1..αλλά νομίζω ότι είναι η αρχή του μετρήματός μας..είναι η αρχή του σκαλοπατιού μας.κ. τολμώ να πω είναι ωραίο να ανεβαίνεις..

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

exit -->




Προφήτη Ηλία χθες με μια αγαπημένη φίλη..δροσερό παγωτάκι..υπέροχη η θέα..

ανοίξαμε τις καρδιές μας..περισσότερο εγώ..είπα τις κρυφές αλήθειες μου για ένα καλά θαμμένο κομμάτι του εαυτού μου που με είχε καταβάλει..είχα ενοχές που το είχα ζήσει, που το είχα απαρνηθεί..πραγματικά νιώθω πιο ανάλαφρη..ουσιαστικά πιο ανάλαφρη..αφαίρεσα ένα βαρίδιο από την ζώνη μου..

πιεζόμαστε από καταστάσεις που φτιάχνουμε στο μυαλό μας..δεν ξέρω αν φταίει η ανθρώπινη φύση μας..δεν θέλω να ξέρω τίποτα απόψε..

έχω στο ιστορικό μου έναν άκρως εκπαιδευτικό χειμώνα που βασικά...μόλις χθες συνειδητοποίησα τι έχω κερδίσει..

βρήκα την exit από αυτό το κεφάλαιο..

σήμερα ήταν μια όμορφη ημέρα..αύριο μια ακόμα καλύτερη..