Σάββατο 26 Απριλίου 2014

τίποτα..

συναισθήματα..
βάλθηκα να τα στριμώξω σε κουτάκια λες και θα δραπέτευαν από την πραγματικότητά μου..

και έμεινα εδώ να σχηματίζω τον κύκλο μας..και έκανα πολλά σχέδια..πολλούς κύκλους..τα χαρτάκια πετούσαν σαν πουλιά δίπλα μου, πάνω μου, πίσω μου..παντού..όμως δεν μπορούσα να αποφασίσω σε ποιο σημείο του κύκλου μας είμαστε ακριβώς..στην αρχή?στην μέση?στο τέλος?..

και τι μου έμεινε λοιπόν?μια μικρή δειλή κουκκίδα πάνω στο χαρτί που σε περιμένει μήπως τελικά αποφασίσεις εσύ..
γιατί εγώ δεν μπορώ..

Τρίτη 22 Απριλίου 2014

....



βαλίτσες..πακετάρισμα..τι να πάρω μαζί μου για 5 μέρες..5 μέρες..
και μετά θυμήθηκα πέρασαν 8 μήνες..8 μήνες..
και πρόσθεσα +1 , και  άλλο 1..+1..+ 1..

σπίτι μου..ναι..όμορφη λέξη..ηρεμία..ησυχία..σπίτι μου..
στα βαριά σκεπάσματα κουλουριασμένη να προσπαθώ να κερδίσω χρόνο από τον χαμένο..
πως θα είναι η ζωή μου άραγε μετά από 8 μήνες..

στ' αλήθεια δεν θέλω να απαντήσω..

Τρίτη 15 Απριλίου 2014

....

Καλημέρα σας..
μιας και άρχισαν οι συστάσεις σε αυτό το καρναβάλι να πω και εγώ το όνομά μου..
κλέφτης στιγμών λέγομαι..

ζω τμηματικά..στο εδώ, στο εκεί, στο παραπέρα, στο παραπίσω..ζω εφήμερα..στο χθες..στο αύριο, ίσως λίγο και στο σήμερα..μπορεί και στο μεθαύριο..ζω λίγο..ένα λεπτό..ίσως και είκοσι..μα όχι ώρες..

κλέφτης στιγμών..
είμαι η εφήμερη ύπαρξη για όλα αυτά που δεν περνάνε από τα χέρια μου..που δεν μπορώ να ελέγξω..

κλέφτης στιγμών..μισοτελειωμένα λόγια και πράξεις..ημιτέλειες..ανολοκλήρωτα σχέδια..ανεκπλήρωτα όνειρα..

κλέφτης στιγμών..

Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

...

όνειρο..
όνειρο ήταν..
χώθηκε βιαστικά στην ροή του χρόνου μου..βίαια έσπασε τα δεσμά και με χαστούκισε..
κάπως έτσι είναι η ζωή..
κάπως έτσι ψιθυρίζω είναι το να νιώθεις ζωντανός..παρατηρείς το αίμα που πέφτει από τις πληγές σου και σαν σκυλί το γλείφεις..ένας ακόμη φαύλος κύκλος μονολογείς..
κάπου στη σκοτεινή γωνίτσα μου υπάρχει η μικρή δέσμη φωτός..μένει μόνο να την ακολουθήσω..
δεν είμαι έτοιμη ακόμα..
φοβάμαι..φοβάμαι ό,τι δεν ζω..
φοβάμαι..

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

..

και έτσι πέρασαν οι μέρες..και κάπως έτσι θα περνάνε..
σιωπή.. θέλω κρυμμένα πίσω από οθόνες..λόγια που ποτέ δεν φτάνουν στα αυτιά..σκέψεις που δεν τολμούν να φύγουν από τα κορμιά..χιλιόμετρα που ποτέ δεν λιγοστεύουν..
έτσι λοιπόν..

καλή καληνύχτα..

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

...

Θυμώνω..θυμώνω με αυτά που δεν ξέρω..αυτό το άγνωστο που με ξυπνά κάθε πρωί και μου γελά..αυτή η σκιά που με έχει βάψει μαύρη..αυτό το χαλί κάτω από τα πόδια που χορεύει..
και σε αυτήν την κινούμενη άμμο που πατάω θυμώνω ακόμα πιο πολύ γιατί καταβάθος ξέρω ότι απολαμβάνω αυτό το βύθισμα..

θυμώνω λοιπόν..θυμώνω με τον καιρό, με εσένα, με εκείνες, με αυτούς..τους ηλίθιους εαυτούς..με τα κτίρια, τα τσιμέντα, τους οδηγούς και τα τρένα..θυμώνω και εκεί που θέλω να σταθώ στην μέση του δρόμου να πετάξω όλα τα άχρηστα αντικείμενα από πάνω μου και να αρχίσω να φωνάζω..
θυμώνω ακόμα πιο πολύ γιατί σωπαίνω..τα κουβαλάω όλα σιωπηλά και πληγώνουν τα άκρα μου..

θυμώνω λοιπόν..θυμώνω..

www.youtube.com/watch?v=bd2B6SjMh_w

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

repeat..

ξεσκόνισα χθες κρυμμένα θησαυροφυλάκια και ανάμεσά τους, πολλές φορές διπλωμένο, ένα κομμάτι από γυαλιστερό χαρτί..χωρίς ημερομηνία και κάτι να θυμίζει το μέρος, την ώρα..

" κι αν δεν μπορείς να πολεμήσεις την ζωή σου καλείσαι από τις στιγμές να σταθείς σαν καλός στρατιώτης υπέρ τους και σαν καλός ηθοποιός να υποδυθείς τον ρόλο του γελαστού υποκειμένου σε έναν κόσμο με θεμέλια κούφια και ηλιοβασιλέματα από τέμπερες..
........................................................
τα φώτα του δρόμου πάντα σε έλκυαν..
φώναζαν έλα..
αλλά εσύ..με πόδια δεμένα παρέμενες κολλημένη στο εδώ σου και τρεφόσουν με ανεκπλήρωτα όνειρα και έρωτες.."

www.youtube.com/watch?v=1mbKjV5OChA