Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010

not lost..just a survivor..

ποτέ δεν περίμενα να νιώσω τόσο εξοικειωμένη με την αλήθεια..να την πίνω σαν το γάλα από της μάνας μου τα στήθια..να είμαι μωρό πάλι..αθώο πλάσμα ευκολόπλαστο για τα μέτρα του κόσμου ετούτου..

είναι πολύ ωραίο να μπορείς να κοιτάς οποιονδήποτε καθρέπτη και να μπορείς να βλέπεις μέσα την ψυχή σου..

να!με κοιτώ..κάνω τα πρώτα μου βήματα πάλι..πλασματάκι από πλαστελίνη με ένα τεράστιο χαμόγελο..με δυο κουμπιά για μάτια..πλεξίδες στα μαλλιά..

όμορφο κοριτσάκι..

η ομορφιά συνώνυμη της αλήθειας..γιατί όταν ξέρεις την αλήθεια ο κόσμος γύρω σου γίνεται πιο όμορφος..

μου έρχεται να κλάψω..έχω ένα μπαλόνι μέσα μου έτοιμο να εκραγεί..ποτέ δεν ένιωσα πιο αληθινή..ποτέ δεν κοίταξα τόσο ψηλά στον ουρανό..θα έρθουν κ οι μέρες που θα τις περάσουμε ζώντας τες..

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

uniqueness

στις ζωές μας καμιά φορά πιστεύω πως ο αριθμός: 1 κυριαρχεί..

1 αναπνοή και 1 εκπνοή για να ζήσεις
1 μεγάλη κ αξέχαστη αγάπη
1 εραστής που θα θυμάσαι
1 φιλί που θα νοσταλγείς
1 χωρισμός που θα σε αλλάξει
1 απόφαση που θα καθορίσει την ζωή σου
1 απώλεια που θα στοιχήσει
1 πισωγύρισμα που θα μετανιώσεις

1 χρώμα που θα σου αρέσει
1 φαγητό που θα θυμίζει σπίτι
1 μαξιλάρι που θα σε βολεύει
1 τραγούδι για κάθε σου σκέψη
1 βιβλίο που λες σε όλους να διαβάσουν
1 ταινία που θα έχεις δει άπειρες φορές
1 μεθύσι που δεν θα θες να ξανακάνεις

1 οικογένεια που θα αγαπάς όσο και θα αντιπαθείς
1 μέρος που θα φυλάς τις αταξίες σου
1 κουτί που θα διατηρείς τις αναμνήσεις σου
1 μυστικό που δεν θα το μάθει κανείς
1 επιτυχία που θα είσαι πραγματικά περήφανος
1 τηλεφώνημα που δεν έγινε ποτέ
1 μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ

μπορεί να ισχύουν, μπορεί και όχι..

αυτή η μοναδικότητά τους είναι που τα κάνει τόσο σημαντικά..ευχάριστα ή δυσάρεστα..αυτό το ένα ή η μία φορά..ήταν που μας κάνει τα πρόσωπα που συστηνόμαστε στους γύρω μας..
αυτό το ένα ή η μία φορά ήταν ο λόγος που δεν θα υπάρξει δεύτερη..

ναι..μπορεί καμιά φορά να μην γουστάρουμε να μάθουμε μέσα από μία κατάσταση..
μπορεί να μισούμε αυτό το 1..αλλά νομίζω ότι είναι η αρχή του μετρήματός μας..είναι η αρχή του σκαλοπατιού μας.κ. τολμώ να πω είναι ωραίο να ανεβαίνεις..

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

exit -->




Προφήτη Ηλία χθες με μια αγαπημένη φίλη..δροσερό παγωτάκι..υπέροχη η θέα..

ανοίξαμε τις καρδιές μας..περισσότερο εγώ..είπα τις κρυφές αλήθειες μου για ένα καλά θαμμένο κομμάτι του εαυτού μου που με είχε καταβάλει..είχα ενοχές που το είχα ζήσει, που το είχα απαρνηθεί..πραγματικά νιώθω πιο ανάλαφρη..ουσιαστικά πιο ανάλαφρη..αφαίρεσα ένα βαρίδιο από την ζώνη μου..

πιεζόμαστε από καταστάσεις που φτιάχνουμε στο μυαλό μας..δεν ξέρω αν φταίει η ανθρώπινη φύση μας..δεν θέλω να ξέρω τίποτα απόψε..

έχω στο ιστορικό μου έναν άκρως εκπαιδευτικό χειμώνα που βασικά...μόλις χθες συνειδητοποίησα τι έχω κερδίσει..

βρήκα την exit από αυτό το κεφάλαιο..

σήμερα ήταν μια όμορφη ημέρα..αύριο μια ακόμα καλύτερη..


Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

how much does it cost?..

το μυαλό γυρίζει..κ γυρίζει..

σκέφτεται..αλλά δεν ψάχνει λύση..

η αρχή..μια λέξη..: λεφτά..

δεν έχει σημασία αν είναι χαρτονομίσματα..ή κέρματα..ο άνθρωπος που τα έχει στην τσέπη του νιώθει δυνατός..αυτό ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω..

είναι δυνατόν να αλλοιώνονται έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις?να καθορίζουν τα λεφτά την ποσότητα αγάπης που θες να δέχεσαι..κ την ποιότητά σου σαν άνθρωπος..?

πως γίνεται να πιστεύει κάποιος πως επειδή έχει κάτι μηδενικά στην τράπεζα..σημαίνει ότι έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στην ζωή των γύρω του?..

πως γίνεται να ξεχνάς τους δεσμούς αίματος σου?δεν το χωρά το μυαλό μου..

εξουσία..αυτό προσδίδουν?μερικές κάλπικες λύρες για να γεμίσουν την κάλπικη ζωή τους..

λεφτά..λεφτά..
όλοι νομίζουν ότι έχουμε την ανάγκη τους..μια χαρά επιβιώνουμε κ χωρίς αυτά..τις υλικές ανάγκες ικανοποιούν..ΜΟΝΟ..

τα κενά τις ψυχής δεν γεμίζουν ποτέ..κι ας φορούν μαργαριτάρια..κι ας πίνουν σε πανάκριβα ποτήρια..αυτά τα εφήμερα..

μόνο να μπορούσαν να μιλήσουν..να έλεγαν ιστορίες από ανθρώπους που τα άγγιξαν..πολύ θα ήθελα να τις ακούσω..

προσπαθώ να τελειώσω αυτό το κείμενο 3 μέρες τώρα..κ λέω γιατί..

το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι δεν έχουν ρομαντική πλευρά τα άτιμα..δεν μπορείς να δημιουργήσεις με αυτά..

τα λεφτά ωραιοποιούν την πραγματικότητα όσων δεν μπορούν να ωραιοποιήσουν τα όνειρά τους..

δεν τα θέλω..μόνο κακό μας έχουν κάνει..

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Απαγόρευση της θεατρικής παράστασης «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie

Ο δήμαρχος της Ηλιούπολης Γιάννης Αναγνώστου απαγορεύει την παρουσίαση της παράστασης «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» στο δημοτικό θέατρο Ηλιούπολης, διότι, όπως ο ίδιος δήλωσε, θεωρεί την κίνηση αυτή «πολιτική κίνηση».

Aντιπρόσωποι πολιτιστικού φορέα της Ηλιούπολης σε συνεργασία με το επίσημο πολιτιστικό κέντρο το δήμου ενδιαφέρθηκαν για το ανέβασμα της παράστασης στο δήμο Ηλιούπολης. Η παράσταση είχε προγραμματιστεί για τις 7 Ιουλίου 2010. Είχαν συμφωνηθεί όλα τα διαδικαστικά, είχαν οριστεί οι ημερομηνίες των τεχνικών προβών και διευθετούνταν τα επιμέρους τεχνικά ζητήματα.

Ο πολιτιστικός φορέας του δήμου έδωσε διορία στο δήμαρχο και τον αντιδήμαρχο να αναθεωρήσουν τη θέση τους μέχρι την Κυριακή 28 Ιουνίου. Η θέση όμως του δημάρχου δεν έχει αλλάξει.

Ακυρώνει προγραμματισμένη θεατρική παράσταση απαγορεύοντας την φιλοξενία της στο δημοτικό θέατρο. Απαγορεύει την παράσταση "Το όνομά μου είναι Rachel Corrie", μία παράσταση της Μάνιας Παπαδημητρίου που παρουσιάστηκε όλο το χειμώνα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μία παράσταση που πήρε δύο παρατάσεις και που θα συνεχίσει να παρουσιάζεται και για δεύτερη χρονιά.

αναδημοσίευση από : http://smallbreaths.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html

Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

all we need is love?...

www.youtube.com/watch?v=H7BRpmbfPk0

Γεμάτη η σημερινή μέρα.ευχάριστα γεμάτη..και μια ιστορία αγάπης στο τέλος της..που της έδωσε γεύση πικραμύγδαλου..

αγάπη..τι είναι ποια αυτή η λέξη?ψάχνω την μορφή της για να δώσω κάτι απτό στον εαυτό μου, να τον πείσω ότι δεν ονειρεύομαι..υπάρχει..πάντα υπήρχε..επιλεκτικά όμως εμφανίζεται..

αγάπη?ποιος αλήθεια την δίνει πια?άκουσα κάποιον σήμερα να την έχει δώσει..ολοκληρωτικά..αυτή η λέξη του ταιριάζει..δεν σκέφτομαι το τέλος της ιστορίας..απλά το ταξίδι της..

κλείνω σφιχτά τα μάτια..σφιχτά..

ποιος την δίνει πια?αυτό είναι το μόνο που χρειαζόμαστε..μόνο αυτό..σήμερα μου το ξανάπαν ότι μόνο αυτό χρειαζόμαστε, μα δε το πίστεψα..

ποιος ανοίγει τις αγκάλες του να απλωθεί η θάλασσα ανάμεσά τους..και να είναι κ σωσίβιο σε κάθε τρικυμία..

ποιος ξεχνά τις μαθηματικές πράξεις?..καμιά αφαίρεση,πρόσθεση,διαίρεση..ένα ίσον βάζεις στο τέλος..1=1..

ποιος αγαπάει πια του ταίρι του τον πραγματικό εαυτό..μα ποιος θα το περίμενε να αγαπάει και τον άλλον..που κυριαρχεί το ασυνείδητο..οι εμμονές και οι ψεδαισθήσεις..

ποιος έχει υπομονή να ανέβει την σκάλα της αγάπης?γιατί νομίζω σκάλα είναι..κ ανεβαίνεις αργά το κάθε σκαλοπάτι..το ανεβαίνεις γιατί προσπάθησες πολύ..αφοσιώθηκες..δόθηκες..άφησες τον εαυτό σου πίσω στο τελευταίο σκαλί..απαρνήθηκες φοβίες, το εγώ κ τα όνειρά σου..άδειασες αλλά ήσουν έτοιμος να γεμίσεις αμοιβαία..

αγάπη είναι η δύναμη να κάνεις το μαύρο να φαίνεται φωτεινό..
η αγάπη φέρνει δημιουργικότητα..ονειρεύεσαι..εύχεσαι..χαμογελάς..

η αγάπη σε βοηθά να ζεις..

μα τι γίνεται όταν φεύγεις από αγάπη?..

η αγάπη είναι κ φυγή..πως να μην είναι?..
κ αποζητάς την ελευθερία της..

Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

γουστάρω τις βραδιές όπως την χθεσινή..

να πίνεις μέχρι να μην θυμάσαι που είσαι..να κλαις γιατί απλά είσαι ο εαυτός σου..να γελάς και να μιλάς γιατί βαρέθηκες την βουβαμάρα της πόλης..

κ μέσα σε όλα.. να γράφεις κάτι ασυνάρτητο με ορνιθοσκαλίσματα στο πλαστό τετράδιό σου..

"Με James και Beirut αυτό το βράδυ Παρασκευής..Τι νόημα έχει να ψάχνεις λύσεις..Με μπύρα..τεκίλα..τσικουδιά..κ πάλι μπύρα..Οι απαντήσεις..Τα έχουμε πει..Δεν ανήκουν σε όλους..Δεν μας αρέσουν έτοιμες σε πιάτο..Προσπαθούμε..Ό,τι έχουμε κερδίσει..όπου έχουμε φτάσει..προσπάθεια πολύ..Να ξεπεράσουμε τους εαυτούς..τους άλλους μας..κρυφογελώ..κρυφοκλαίω..με μπύρα..τεκίλα..κ πάλι μπύρα..Η μοναξιά ο σύντροφος μου..Μιας και ξεκαθάρισα την διαφορά φιλίας και συντροφιάς..σύντροφος πια..κ γουστάρω..Αυτή η Μανωλία..απλά μου αρέσει..
25/06/10

είμαι ενοχική?..δεν ξέρω..απλά δημιουργώ φαντάσματα κ ρόλους που γουστάρω τρελά να υποδύομαι.."