χμ....

Τα σύννεφα πάντα ψηλά στον ουρανό..Νιώθω σαν τον Ντόλναντ καμιά φορά..Ξέρετε..ενώ έχει λιακάδα, πάνω από το κεφάλι του βρέχει πάντα..
Οι μέρες μετράνε αντίστροφα..γελοίο..γιατί νομίζω ότι μόνο στα ρολόγια μου ο χρόνος με σαμποτέρει πάντα..πότε δεν φτάνει!..
"Μεγάλωσε" και η μέρα!τώρα νομίζω ότι δεν θέλω τίποτα άλλο..
αυτά λοιπόν για σήμερα..πάμε πάλι για το τέλος..

Ζάλη..

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

Τρύπες"Καινούρια Ζάλη"

Ήθελα να το γράψω όλο όμως ίσως με γεμίζει περισσότερο αυτό το τετράστιχο..αυτά και πάλι τα νέα...

Τι έγινε;..

μάλλον αυτό είναι το πρόβλημα!δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως!
πάλι 2:00 το πρωί..ο ύπνος είναι ένα πιάτο που τρώγεται δύσκολα πια..που θα πάει..θα έρθουν και καλύτερες μέρες..!
πραγματικά χρειάζεται να βρω κάτι να με απασχολεί και να μου αρέσει..έχω ξεχάσει ότι είμαι άνθρωπος και έχω γίνει μία καλογρασαρισμένη μηχανή..
όταν δεν ξυπνάς με εκείνο το κρυφό πονηρό χαμογελάκι πια..πρέπει να ανησυχείς..γιατί οι ιδέες στέρεψαν..και το δωμάτιο άρχισε να στενεύει πάλι..

αυτά για σήμερα..

Έπεσα στο κενό..

Τα βήματα αργά..το κεφάλι ψηλά να κοιτά τον ουρανό..σήμερα σύννεφα δεν έχει(φαίνονται τα αστέρια αρκετά)..και να είχε ένα αδιάφορο συναίσθημα θα μου προκαλούσε..
Μπαίνω στο δωμάτιο..τα πάντα ίδια..ο ήχος των κλειδιών στην πόρτα..οι φωτογραφίες στην ντουλάπα..τα ρούχα στο κρεβάτι..
Το βλέμμα απλά αδιάφορο..δεν υπάρχουν σκέψεις..κακό καλό..δεν ξέρω..και δεν με απασχολεί..
είναι από εκείνες τις μέρες που περνάνε αδιάφορα..απλά ο ήλιος ανέτειλε και έδυσε..

Conclusion:
κάτι λείπει...

Κατηγορία Νο 1

Όλο μας κάνουν εντύπωση οι άσχημες ή και οι καλές μέρες..Οι συνηθισμένες?γιατί να μην τις θυμόμαστε;..
Έχει ήλιο σήμερα και γενικά ο καιρός είναι πιο καλός παρόλο το κρύο που έχει..Άλλαξα και δωμάτιο..είμαι πιο ψηλά..οπότε άλλαξε και η οπτική γωνία που βλέπω τα πράγματα..κυριολεκτικά και μεταφορικά..
Ξυπνάμε ένα πρωινό και έχουμε ένα πονηρό κρυφό χαμόγελο στην άκρη των χειλιών μας..Δεν είναι υπέροχο αυτό;θα μου πείτε γιατί να μην είναι φανερό;..πάντα πίστευτα πως τα κρυφά πράγματα έιναι πιο γλυκά από τα οφθαλμοφανή..(οπότε το φαντάζομαι κρυφό..!)
είναι μέρες..που βλέπω τόσο απλά και όμορφα τα σκηνικά γύρω μου..και δεν θέλω να τελειώσουν ποτέ!και είναι πάλι κάτι μέρες.. που πραγματικά μοιάζουν με κακογραμμένο θρίλερ..
Σήμερα η μέρα ανήκει στην κατηγορία Νο1..

...αφιερωμένο το τραγουδάκι σε μένα..[φταίω που ενώ μεγάλωσα τα ίδια λάθη κάνω και τα χαμένα από καιρό πάλι τα ξαναχάνω..]

είναι ωραία όταν έχει ήλιο..

όμορφα 2..

Με τα μάτια κλειστά

Κανείς δε θα μπορέσει μου 'χες πει
να με πονέσει πάλι όπως εσύ
κι αφού είπαμε γεια με τα δάκρυα στεγνά
τα παράθυρα αφήνω όλη μέρα κλειστά

Ποτέ δε θα σ' αφήσω μου 'χες πει
να ζήσεις στα όνειρά μου όπως πριν
Κι όμως να! περπατώ μεσ' τον ύπνο σου εγώ
και μου δίνεις φιλιά στα όνειρά σου ξανά

Και σε παίρνω αγκαλιά με τα μάτια κλειστά
πώς γεννάει στο σκοτάδι η λύπη χαρά
χαρά σ' αυτόν που τώρα σ' αγαπά
χαράζει και σ' αγγίζει στα μαλλιά

Κι όμως να! περπατώ μεσ' τον ύπνο σου εγώ
και μου δίνεις φιλιά στα όνειρά σου ξανά
Και σε παίρνω αγκαλιά με τα μάτια κλειστά
πώς γεννάει στο σκοτάδι η λύπη χαρά

Κανείς δε θα μπορέσει μου 'χες πει
ποτέ να μ' αγαπήσει όπως εσύ

Στίχοι: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα

όμορφα...

Ο Ερωτευμένος..

Ποτήρι το ποτήρι τη θάλασσα μετρώ
σπυρί σπυρί την άμμο.
Κι απάνω πού' χω φθάσει σε λογαριασμό
όλα τα χάνω.

Πατάω όπου πατούσες και σ' ακολουθώ
μα σβήνονται τα χνάρια.
Σου δίνω ό,τι ζητούσες και σου τραγουδώ
στ 'απομεινάρια.

Ξυπνάω και κοιμάμαι κι όλο παρακαλώ
κι εσύ να με θυμάσαι.
Τα βράδια ξαγρυπνάω και σε νοσταλγώ
κι εσύ κοιμάσαι.

Στίχοι: Μάρθα Φριντζήλα
Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης
Πρώτη εκτέλεση:Μάρθα Φριντζήλα