...

έζησα το γεγονός..

άλλαξα την σκέψη μου..

και ενέργησα αναλόγως...

......

Περπατούσα στις μύτες των ποδιών μου..περπατούσα ανάμεσα στις τεράστιες σκιές ανθρώπων που προχωρούσαν γρήγορα χωρίς να ξέρουν ακριβώς που πάνε..και έπαιρνα ξωπίσω όποιον έβρισκα μπροστά μου αλλά στο δρόμο άλλαζα γνώμη και ακολουθούσα κάποιον άλλον..κανείς δεν με άκουγε..κανείς δεν με έβλεπε..κοντοστάθηκα σε ένα στενό λαχανιασμένος..

μα που πάνε όλοι αναρωτήθηκα..

κι έχω φορέσει το πιο όμορφο χαμόγελο..

www.youtube.com/watch?v=uOtL9h00DEU

....

"νομίζουν οι χαζοί ότι ο χρόνος δεν περνά και ότι αυτά που θέλουν σήμερα μπορεί να τα κάνουν και αύριο.."έτσι μου ψιθύρισε και εγώ τον κοιτούσα σαστισμένη.."ο χρόνος είναι σαν το νερό καλή μου..όσο και να θες να τον κρατήσεις ατόφιο στη χούφτα σου είναι δεδομένο ότι θα γλιστρήσει ανάμεσα από τα δάχτυλα..αλλά αν εσύ προλάβεις και το πιεις γλυκιά μου τότε νομίζω ότι θα είσαι ευτυχισμένη..έστω κι αν η ευτυχία σου διαρκεί όσο μια γουλιά νερό.."

www.youtube.com/watch?v=5tfOwkFM4l0

....

οι ισορροπίες είναι τα τεντωμένα σκοινιά που σε ταλαντεύουν στην αβεβαιότητα της μαραζωμένης υπόστασής σου.. όμως δεν παύεις ποτέ να χορεύεις ρυθμικά πάνω τους...

...

απώλειες....

αυτήν την λέξη σκέφτομαι τόσο καιρό...

έχασα..έχασα..έχασα...

και άδειασα...ποιος μπορεί να πει πότε η ψυχή θα γεμίσει ξανά με αυτά τα μοσχομυριστά μπουμπουκάκια?
κάποτε είχα κρύψει μπόλικα κάτω από το στήθος μα έφυγαν..μαζί και όλες οι αναμνήσεις..

άδειασα λοιπόν..μέσα στο πετσί μου υπάρχει ένα μεγάλο κενό που σηκώνει το άψυχο σώμα..και όλα τα χρώματα που προσπάθησα να βάλω τα απέβαλλε..

άδειασα...άδειασα..άδειασα...
και φταις εσύ για αυτό...

....

ο καιρός περνάει..όχι με τα ίδια τελικά ..περνάει κ τα μονοπάτια του με οδηγούν σε αντίθετες κατευθύνσεις από ό,τι είχα σχεδιάσει..
κι έτσι ανήμπορη να αντισταθώ στα γραμμένα αποφάσισα να τα ακολουθήσω σιωπηλά..

όλα αιωρούνται στο μυαλό μου..υλικά και άυλα βάλθηκαν να με ξεκάνουν μέσα σε λίγο καιρό..
κ συναισθήματα όπως ενθουσιασμός, ανυπομονησία, χαρά και απόγνωση χορεύουν τρελά στο φτωχό μου μυαλό..

όλα μπερδεμένα λοιπόν σε αυτήν την τρελούπολη..
ένα ακόμα πράγμα θέλω και αρχίζω να την αγαπώ...

...

με την άκρη των ματιών μου κοιτάω τον δευτεροδείκτη..γυρίζει συνεχώς αλλά εγώ στάσιμη βρίσκομαι..

που πήγαν όλα αναρωτιέμαι?

κάποτε κάποτε κάποτε..

θα θα θα..

και εσύ..κι εγώ..και οι δυο...

γελάω τώρα..τότε όχι..

και γυρίζει γυρίζει..

με μένα απούσα, με μένα παρούσα..

www.youtube.com/watch?v=AWg1MkRXBa4