Κάπου μέσα σε όλο το χάος της ζωής μου ψάχνω ένα χέρι αόρατο, φανταστικό, να με τραβήξει..
Παλιά μπορεί και να περίμενα τον Από Μηχανής Θεό..
Τώρα προσπαθώ να βασιστώ στο Εγώ μου. Να γίνω εγώ ο Από Μηχανής Θεός του εαυτού μου..
Ακούγεται φροντιστικό;
Ακούγεται τρελό;
Ακούγεται ψεύτικο;
Δεν έχω απαντήσει ποτέ σε κανένα βαθυστόχαστο ερώτημα της ζωής μου..
Γιατί να απαντήσω τώρα;
