Κάπου μέσα σε όλο το χάος της ζωής μου ψάχνω ένα χέρι αόρατο, φανταστικό, να με τραβήξει..
Παλιά μπορεί και να περίμενα τον Από Μηχανής Θεό..
Τώρα προσπαθώ να βασιστώ στο Εγώ μου. Να γίνω εγώ ο Από Μηχανής Θεός του εαυτού μου..
Ακούγεται φροντιστικό;
Ακούγεται τρελό;
Ακούγεται ψεύτικο;
Δεν έχω απαντήσει ποτέ σε κανένα βαθυστόχαστο ερώτημα της ζωής μου..
Γιατί να απαντήσω τώρα;
2026..
Η τελευταία μου χρονιά με το 3 μπροστά στην ηλικία μου...
2026...
Νιώθω ότι αυτή η χρονιά είναι ένα πέρασμα στην αιωνιότητα.. Μεγάλα βήματα έκανε η αυτού μεγαλειότης σε χρονιές που τελείωναν με τον αριθμό 6...
Αλλά μέσα μου δεν ξέρω αν πρέπει να θρηνήσω ή να γιορτάσω..
Γεννήθηκα ή πέθανα αυτές τις χρονιές?
Ακόμα το ψάχνω μέσα στον χρόνο..τον φίλο και τον εχθρό...
Πώς είναι να σταματάς; Να μένεις ακίνητος και παρατηρητής;
Να απολαμβάνεις και να ζεις;
Λες φέτος να το ανακαλύψω σε χρονιά με το 6 στο τέλος;
Και σε δέκα χρόνια από τώρα να αναπολώ αυτό το ορόσημο στη βαρετή υπάρξή μου;
Καλή χρονιά...
